Hier zijn de ervaringen van twee oudjes, die verschrikkelijk baat hebben gehad bij hun bezoeken aan jullie!
Marco:
Ik ben Marco, een trotse mechelse herder op leeftijd (mag je wel zeggen….ik wordt 15 eind dit jaar!!!!).
Ik kom uit het de oude honden opvang op Tholen, de Elkiestichting.
Mijn baasjes hebben me daar 1,5 jaar geleden gehaald en ik leef nu het leven zoals een heer van stand dat hoort te leven!!!
Maar ik begon een half jaar geleden nogal stram te worden, lag niet meer lekker met mijn 4 poten omhoog het leven ondersteboven te bekijken, had wat moeite met mijn Bromsnor uitstraling naar al dat jonge, snelle grut….affijn…. De baasjes zoeken naar iemand die iets met oude ruggen enzo kon….
Terecht gekomen bij mevrouw Dorit, en, afgezien van wat pijn na een behandeling, DIT WAS SUPER !!!! Ik was na 2 dagen weer een jonge god !!!!
Het heeft mij 5 jaar jonger gemaakt. Ik ren weer, voel me een hele piet, en heb weer veel meer plezier in het leven !
Eens per half jaar ga ik nu bij haar langs, doet ze wat met mijn rug (wel een beetje eng soms hoor, maar….ik blijf een heer van stand!!!).
Groetjes van Marco.
Josta,
Hoi, Ik ben Josta (thuis ook wel Fluffie de Verschrikkelijke genoemd… ik begrijp niet waarom….ik ben echtwaar, het liefste hondje ter wereld!!!!).
Ik ben een Groenendaeler kruising, sinds ruim een jaar het maatje van Marco en ik kom ook uit de oudjes opvang op Tholen.
Man, wat was ik zenuwachtig toen ik voor het eerst met Marco samen naar Dorit ging!!!!
Ik moest zowaar poepen op de oprit, maar Dorit zei, laat mij het maar opruimen, daar heb ik voor doorgeleerd !!!! Nou ja……
Vond het wel heel spannend hoor…. Al dat gedoe…moest de baas mijn hoofd (ik heb geen kop he….) vasthouden, en deed zij een beetje enge dingen met mijn rug….
Maar goed…Achteraf heerlijk hoor !!!
He…. Ik ben 13 jaar en ik spring vanuit stand over een hek van een meter (iemand moet die eenden toch uit de tuin jagen !!!!).
Ik moet deze week weer op controle…puh, fluitje van een cent!!!!
Nog even dit…
Het vrouwtje is met name bij jullie terecht gekomen door de berichten op site over Salsa, de mechelse herder van 15 jaar oud. Een heel mooi bericht. En wij zijn van plan daar nog wat jaartjes bovenop te doen!!!!!
Dankjewel Dorit Aharon en ook zeker onze eigen dokter, Carianne Baas uit Waddinxveen.
Groetjes, Marco en Josta.
23 september 2009
Hier weer een berichtje van Marco en Josta.
Voor mij, Marco, lijken de laatste maanden of weken nu wel aangebroken…
Ik ben bijna 16, en dan is het zo’n beetje genoeg he… Drie weken geleden kreeg ik een soort beroerte in mijn rug, waardoor mijn achterkant vrijwel verlamd was. Ik kon niet meer…Alleen nog maar me een beetje voortstrompelen en wat een pijn man!!! De baasjes met mij naar Dorit natuurlijk. Zij heeft mijn rug behoorlijk onder handen genomen, mijn blaas leeggedrukt en nog wat enge dingen… Maar eh… heeft wel geholpen he!!!! Dorit was helemaal perplex toen ik vandaag terug kwam. Ik kan weer een beetje lopen, heb er weer zin in, en de pijn is vrijwel weg!
Mijn lever is versleten, dus ik heb niet zo lang meer. Maar zo je oude dag kunnen doorbrengen is wel heerlijk hoor. Haha, krijg nu verse kip en zo, jummy!!! We zijn in een paar dagen apeverwend en gewoon hondevoer? Puh…. Ik ben een beetje incontinent en laat af en toe wat vallen…
Maar ja, daar heb je baasjes voor he… Overdag slaap ik in de tuin, werk wat (jazeker iemand moet toch graven in die tuin!!!) en ’s avonds lekker genieten bij de baasjes.
Kortom, wie weet tot lezens…, maar ik geniet nog steeds!
Dank je, Dorit!
He daar, ik ben er ook nog!!!!! Ik ben Josta, en ik ben blij dat Marco weer een klein beetje de oude is!!! Ik vond het drie keer niks! Zonder Marco naar het bos… Gelukkig is ie weer een beetje in de benen. Krijg ik ook weer wat meer aandacht he (en die verse kip is ook niet mis). Maar ik vind het ook echt leuk hoor, want zonder mijn maatje vond ik er ook weinig aan! Ik mag hem nu iedere keer wakker gaan maken in de tuin. Zo van …he Marco, wakker worden, de baasjes zijn er … Leuk hoor, maar wie krijgt er dan weer de aandacht?.....juist… Maar goed dat ik lekker ’s avonds schoothondje mag spelen op de bank! Wat mij betreft, ik hoop dat Marco nog lang blijft, want zo’n maatje heeft niet iedereen!
5 oktober 2009
Marco werd, na een paar weken weer flink op te knappen, in het weekend erg slecht. Zaterdag had hij nog een prima dag. Met de baasjes in de tuin bezig, als oude heer je overal mee bemoeien en zo... Hij genoot zichtbaar! Maar daarna ging hij snel achteruit. Zo te zien geen echte pijn, maar vooral geen energie meer en heel moe, staan, zitten, eten en drinken, het was hem allemaal teveel. Vanmorgen is Marco thuis rustig ingeslapen als gevolg van een ernstig leverprobleem.
We zijn wel ontzettend verdrietig, maar hebben zeker het gevoel dat hij en wij drie heerlijke jaren gehad hebben. Die we zeker mede te danken hebben aan jouw goede zorgen!
Josta vindt het allemaal nog een beetje vreemd. Ze nam er een beetje afstand van, wat vanuit haar natuurlijke achtergrond waarschijnlijk begrijpelijk is.
We hebben een heel bijzonder maatje verloren.