De ervaring met onze ruwharige Teckel (teef) van 6½ jaar
oktober 2004
In mei 2001 openbaarde zich een lichte verlamming in de achterpootjes van onze hond. De dierenarts heeft dit toen behandeld met een injectie (waarschijnlijk. Prednisolon) en een kuur Rimadyl. De klachten verdwenen snel en de 100 meter werd weer binnen de 9 seconden afgelegd.
Op zondag 23 november 2003 openbaarde zich verschijnselen van een lichte onstabiliteit van de achterpootjes en in tegenstelling tot een altijd actieve hond werd het nu een heel rustige hond. Wij dachten aan wat grieperigheid en hebben haar wat honden-paracetamol gegeven. Daarvan knapte ze wat op en ook het lopen ging weer goed.
Op 28 november bleek dat er echt wat aan de hand was. Tijdens het lopen sleepte ze met, voornamelijk het linker achterpootje en ze bleef meer dan anders alleen maar in haar mand liggen. Bij onze dierenarts bleek al gauw dat het weer een lichte verlamming was. Na een grondige controle en enige testjes van de reflexen kreeg ze een injectie met Prednisolon die op de dag daarna herhaald moest worden. Zichtbaar verbeterde het echter niet en 's avonds kon ze zelfs niet meer op beide achterpootjes staan.
Gelukkig gaf ze niet aan pijn te hebben maar het was wel zielig om te zien dat het voorste deel van Lash, pootjes, koppie, ogen en snuit volledig goed functioneerde maar dat de achterpootjes haar niet meer konden dragen.
Opeens herinnerde ik mij dat ik wel eens met een mevrouw uit de buurt heb staan praten over onze teckels. Zij had een veel oudere teckel die ook verlammingsverschijnselen vertoonde en die zij, gedragen op haar arm, op het grasveldje voor ons huis wel eens uitliet.
Wat kan wachten dan lang duren. Maar op zondagmorgen staat deze mevrouw met haar teckel weer bij het grasveldje bij ons in de straat. Ik naar buiten en vertel haar mijn verhaal over Lash. Zij wist precies waar ik het over had en kwam na ons gesprek al snel terug met het adres van dokter Aharon en een verwijzing naar de website “www.kreupeldier.nl” . Samen met de website www.teckel.nl moest ik die maar eens goed raadplegen adviseerde zij aan mij.
Na het lezen van vele berichten en adviezen over teckelhernia sta je dan opeens niet meer zo alleen want het blijkt veel meer voor te komen.
Terug naar de zondagochtend, wij vertrouwden het steeds minder met Lash en raadpleegde weer een dienstdoende dierenarts. Ook deze arts onderzocht Lash en adviseerde ons om haar zo snel mogelijk aan de hernia te laten opereren. Ook raadpleegde deze arts telefonisch een specialiste om ons daarmee zo goed mogelijk van advies te kunnen zijn.
De ervaringen van die schrijvers over teckelhernia op internet hadden geplaatst en de berichten over dokter Aharon die wij inmiddels ook op Internet hadden gelezen sterkte ons in de beslissing om Lash nog niet te laten opereren. Wij wilden eerst de mening van Dr. Aharon in Amsterdam of Noorden afwachten. Die zondag kreeg Lash nog wel een injectie Prednisolon direct in de bloedbaan en het advies aan ons om haar uiterlijk maandag of dinsdag te laten opereren.
Bij thuiskomst heb ik voor een afspraak direct de voicemail van Dr. Aharon ingesproken en ook een zo goed mogelijk bericht op haar E-mail gezet. Dit in de hoop dat wij maandag direct terecht konden. Maar helaas, zondagavond belde de assistente met het bericht dan dr. Aharon buiten Nederland verbleef en pas maandagmiddag zou terugkeren.
Al direct maandagmiddag belde dr. Aharon ons en maakten wij een afspraak voor een consult op de dinsdagmiddag.
Met onze deels verlamde Lash kwamen wij in Amsterdam aan. Dr. Aharon onderzocht onze teckel en constateerde dat een aantal ruggenwervels niet goed stonden en de heupgewrichten niet goed op zijn plaats zaten. Hierdoor ontstond de verlamming. Zij corrigeerde de stand van een aantal wervels en de heupgewrichten en vertelde er duidelijk bij dat deze behandeling alleen, geen garantie inhield voor herstel van de achterpootjes.
Véél geduld en revalidatie door ons zou de kans op herstel alleen maar groter maken vertelde zij.
Met een grote gedrevenheid liet zij aan ons zien welke oefeningen wij elk uur en welke oefeningen wij elke twee uur met Lash moest uitvoeren. Ook liet zij mij oefenen om de blaas geheel leeg te drukken. Dit om infecties te voorkomen. Lash was door de verlamming namelijk ook incontinent geworden. We hadden het er maar druk mee.
Na een paar dagen voorzichtig oefenen gaf Lash aan geen pijn meer te hebben en ook dat de spieren in haar pootjes weer wat sterker werden. Niet dat zij al zonder hulp kon lopen meer wel zonder hulp al weer even kon staan.
Na 14 dagen kon ik vol trots aan Dr. Aharon laten zien dat Lash redelijk stevig op de achterpootjes stond en dat zij de incontinentie grotendeels onder controle had. Verdere revalidatie zoals zwemmen in ons bad en korte stukjes lopen met een “helping hand” zou Lash hopelijk weer de oude moeten maken.
Inmiddels 6 weken na de behandeling loopt onze dame weer geheel zelfstandig in huis en buiten (zonder helping hand) aan de lijn.
Omdat de achterpootjes nog niet zo sterk zijn als voorheen en de voorpootjes dit niet weten blijft ze voorlopig nog maar aan de lijn.
Een aantal weken is het goed gegaan. Het lopen ging steeds beter en uiteindelijk verdween de incontinentie.
Echter half januari 2004 maakt ons hondje bij binnenkomst van vrienden van blijdschap een aantal onverwachtse bewegingen en sprongen, waardoor zij wederom verlamd raakt. Gelukkig niet zo erg als de eerste keer maar wel in die mate dat onze dierenarts een aantal pretnisolon injecties moest geven en wij op advies van Dr. Aharon weer met veel geduld en therapie moesten proberen om de kracht in de achterpootjes terug te krijgen. Ook was opvallend dat haar staart niet meer kwispelde. Deze hing, als deels verlamd, omlaag.
Wederom heeft Dr. Aharon onze hond Lash onderzocht en behandeld en na enige weken was de staart weer kwispelend aanwezig. Nu eind oktober 2004 kunnen wij u vertellen dat Lash de 100 meter weer rent binnen 9 seconden. Echter de incontinentie die weer begon na half januari jl. is nog steeds aanwezig. Gelukkig kan gecontroleerd plassen in de tuin en op straat echter bij blijdschap tijdens binnenkomst van vrienden laat zij de plas lopen. Met de ontlasting gaat het ongecontroleerd. Veel naar buiten en regelmatig uitlaten voorkomt verassingen.
Inmiddels zijn wij bij Dr. Aharon geweest voor een laatste controle en wenste zij ons nog lange tijd veel plezier met onze teckel Lash.
Hoofdrol Teckel Lash
Bijrol Frans en Lukie
Bedankt, mevrouw en heren dierenartsen die onze Lash vóór en in het weekend zo zorgzaam hebben behandeld en ons zo goed adviseerden.
Bedankt, mevrouw ? in Almere u wees ons op de berichtgeving op Internet en het adres van Dr. Aharon.
Bedankt, schrijvers op Internet. Door u ervaringen hebben wij onze beslissing kunnen nemen.
Maar vooral, bedankt Dr. Aharon voor alle goede zorgen en adviezen.